Czy terapia grupowa dla dzieci jest skuteczna? Co mówią badania
Czy terapia grupowa dla dzieci działa?
Tak. Najlepiej zbadana jest terapia poznawczo-behawioralna przy lęku. W przeglądzie Cochrane z 2020 roku, który objął 87 badań i prawie 6 tysięcy dzieci i nastolatków, po terapii główne zaburzenie lękowe ustąpiło u 49,4% dzieci, w porównaniu z 17,8% w grupach oczekujących na pomoc. Autorzy nie znaleźli stałych różnic w wynikach między terapią prowadzoną w grupie a indywidualną [1].
Dla rodzica to ważna informacja. Grupa nie jest „tańszą wersją” terapii, tylko pełnoprawną formą pomocy, która w wielu sytuacjach daje dziecku dodatkowe korzyści.
Dobrze zbadane są też programy rozwijające umiejętności społeczne i emocjonalne. Analiza 213 takich programów, obejmująca ponad 270 tysięcy uczniów, pokazała poprawę umiejętności społecznych, zachowania, nastawienia do siebie i innych, a nawet wyników w nauce [2]. Przy nieśmiałości przegląd 25 badań nad dziećmi w wieku 6–12 lat wykazał duży efekt wsparcia w zmniejszaniu jej negatywnych skutków [3].
Co grupa daje dziecku, czego nie da terapia indywidualna?
Najważniejsza różnica to obecność rówieśników. W gabinecie jeden na jeden dziecko rozmawia z dorosłym, który jest cierpliwy i przewidywalny. W grupie ćwiczy z innymi dziećmi, czyli w warunkach bliskich przedszkolu, szkole i podwórku.
- Prawdziwe sytuacje do przećwiczenia. Czekanie na swoją kolej, przegrana w grze, ktoś zabiera zabawkę, trzeba poprosić o pomoc. W grupie to dzieje się naprawdę, a prowadzący pomaga przejść przez trudny moment.
- „Nie tylko ja tak mam”. Dziecko, które boi się odpowiadać w klasie albo często wybucha złością, widzi, że inne dzieci mają podobnie. To zmniejsza wstyd i ułatwia mówienie o trudnościach.
- Uczenie się od rówieśników. Dzieci często chętniej próbują czegoś, co właśnie zrobił kolega, niż tego, co radzi dorosły.
- Dobrze spędzony czas. Zabawy, gry, scenki i ruch sprawiają, że dziecko chce przychodzić. Dla wielu dzieci to pierwsza grupa, w której czują się dobrze.
- Łatwiejsze przeniesienie do codzienności. To, co dziecko przećwiczy z rówieśnikami, łatwiej mu potem powtórzyć w szkole niż to, o czym tylko rozmawiało z dorosłym.
Komu terapia grupowa pomaga najbardziej?
Grupa sprawdza się szczególnie wtedy, gdy trudność dotyczy kontaktów z innymi albo emocji, które pojawiają się w relacjach:
- dzieciom nieśmiałym, wycofanym, które nie wiedzą, jak dołączyć do zabawy,
- dzieciom, które mają trudność z przegrywaniem, czekaniem i dzieleniem się,
- dzieciom z wybuchami złości, które potrzebują ćwiczyć zatrzymanie się przed reakcją,
- dzieciom z lękiem, które zamartwiają się i unikają nowych sytuacji,
- dzieciom z ADHD, którym trudno odnaleźć się w grupie rówieśników,
- nastolatkom, dla których rówieśnicy są ważniejsi niż słowo dorosłego.
Więcej o tym, jak nieśmiałość zmienia się z wiekiem i jak w niej pomagać, piszemy w artykule TUS dla nieśmiałych dzieci.
Kiedy lepszy jest start od terapii indywidualnej?
Grupa nie jest dobrym pierwszym krokiem w każdej sytuacji. Spotkania indywidualne lepiej sprawdzają się, gdy:
- dziecko przeżyło niedawno coś bardzo trudnego, na przykład stratę, rozwód rodziców albo przemoc,
- agresja dziecka mogłaby zagrażać bezpieczeństwu innych dzieci,
- lęk jest tak silny, że samo wejście do sali z obcymi dziećmi jest na razie poza zasięgiem,
- trudności dotyczą spraw bardzo osobistych, o których dziecko nie chce mówić przy innych,
- potrzebna jest najpierw diagnoza, na przykład ADHD.
Często najlepiej działa połączenie: kilka spotkań indywidualnych na początek, a potem grupa, w której dziecko ćwiczy nowe umiejętności. Taką drogę ustala psycholog razem z rodzicami po konsultacji.
Jak wybrać dobrą grupę dla dziecka?
Przed zapisem warto zapytać o kilka rzeczy:
- Wielkość grupy. Mała grupa, kilkoro dzieci, daje każdemu czas i uwagę prowadzącego.
- Stały skład. Te same dzieci przez cały cykl budują zaufanie. Grupa otwarta, w której co tydzień przychodzi ktoś nowy, trudniej daje poczucie bezpieczeństwa.
- Podobny wiek. Pięciolatek i dziesięciolatek potrzebują innych zabaw i innych tematów.
- Dobór przed startem. Rozmowa albo konsultacja przed dołączeniem pozwala sprawdzić, czy dana grupa pasuje do dziecka i czy dzieci w niej będą do siebie pasować.
- Kto prowadzi. Psycholog z przygotowaniem do pracy z grupą, najlepiej z doświadczeniem w pracy z dziećmi w tym wieku.
- Kontakt z rodzicami. Informacja o tym, co dziecko ćwiczy i jak wspierać je w domu.
Jak wygląda jedno spotkanie grupy terapeutycznej?
Dzieci najlepiej czują się wtedy, gdy wiedzą, czego się spodziewać. Dlatego spotkania mają stałą, przewidywalną strukturę. W naszych grupach terapeutycznych zaczynają się od powitania i „Kręgu”, w którym dzieci mówią, z czym dziś przychodzą. Potem jest część główna z zabawami, scenkami albo pracą plastyczną wokół tematu dnia, ćwiczenie wyciszające i krótkie podsumowanie z pomysłem do wypróbowania w domu. Na początku cyklu dzieci wspólnie ustalają zasady grupy, a zajęcia odbywają się bez oceniania i bez przymusu wypowiadania się.
Taki rytm ma znaczenie szczególnie dla dzieci lękowych i dla tych, które łatwo się „nakręcają”. Przewidywalność daje poczucie bezpieczeństwa, a powtarzane co tydzień ćwiczenia stopniowo stają się nawykiem.
Jak przygotować dziecko do pierwszych zajęć w grupie?
Pomaga krótka zapowiedź bez presji: kto będzie prowadził, ile dzieci przyjdzie i że na początku można tylko patrzeć. Warto pokazać zdjęcia sali na stronie i przyjść kilka minut przed czasem, żeby dziecko rozejrzało się spokojnie. Po zajęciach lepiej zapytać o konkret („W co się dziś bawiliście?”) niż o ogólne wrażenia. Pierwsze spotkania bywają dla dziecka męczące. To normalne i zwykle mija, gdy grupa staje się znajoma.
Jakie grupy dla dzieci prowadzimy w Synaptio?
Wszystkie nasze grupy są małe, mają stały skład i podobny wiek uczestników. Prowadzą je specjaliści pracujący z dziećmi: psycholodzy, muzykoterapeutki i pedagog. Zapis zaczyna się od listy oczekujących, bez opłat.
- Trening Umiejętności Społecznych (TUS) dla dzieci od 3 do 14 lat: do 5 dzieci w grupie, 12 spotkań po 60 minut, 1 680 zł za cykl. Przed dołączeniem jest konsultacja doboru grupy (50 minut, 180 zł), a po cyklu rodzic dostaje podsumowanie od prowadzącego.
- Grupa „Emocje i złość” dla dzieci 7–10 lat z wybuchami złości: 8 spotkań, ćwiczenie zatrzymania się przed reakcją i naprawiania relacji.
- Grupa dla dzieci z lękiem w wieku 8–12 lat: 8 spotkań, oswajanie zamartwiania się i trudnych sytuacji.
- Grupa „Jedzenie i ciało” dla młodzieży 13–16 lat.
- Terapia grupowa z wykorzystaniem muzyki: zajęcia dla dziecka razem z rodzicem.
Nie wiadomo, która grupa będzie najlepsza? Pierwszym krokiem jest konsultacja psychologiczna (50 minut, 240 zł), po której psycholog proponuje formę pomocy dopasowaną do dziecka.
Najczęstsze pytania rodziców
Czy terapia grupowa jest tak samo skuteczna jak indywidualna?
W przeglądzie Cochrane dotyczącym terapii poznawczo-behawioralnej lęku u dzieci nie stwierdzono stałych różnic w wynikach między terapią w grupie a indywidualną. Wybór formy zależy od trudności dziecka i jego gotowości do pracy z innymi.
Ile dzieci powinno być w grupie terapeutycznej?
Najlepiej kilkoro. W Synaptio w grupach TUS jest do 5 dzieci, a w grupach terapeutycznych 5–6, zawsze w podobnym wieku i w stałym składzie przez cały cykl.
Co, jeśli dziecko nie będzie chciało mówić w grupie?
Nie musi od razu. Na początku może obserwować i dołączać do zabaw bez mówienia. Prowadzący stopniowo zachęca do kolejnych kroków, w tempie dziecka.
Czy rodzic jest obecny na zajęciach grupowych?
Zależy od grupy. Na terapii z wykorzystaniem muzyki dziecko jest razem z rodzicem. W najmłodszej grupie TUS (3–4 lata) pierwsze spotkanie odbywa się z rodzicem. W pozostałych grupach dzieci pracują same, a rodzice dostają informacje o przebiegu.
Jak zapisać dziecko na grupę w Synaptio?
Przez formularz listy oczekujących na stronie wybranej grupy, bez opłat. Gdy grupa się zbiera, prowadząca kontaktuje się z rodziną. Płatność za cykl jest online.
Źródła (3)
- James AC, Reardon T, Soler A i in. Cognitive behavioural therapy for anxiety disorders in children and adolescents. Cochrane Database of Systematic Reviews. 2020;2020(11). doi:10.1002/14651858.cd013162.pub2. PMID: 33196111.
- Durlak JA, Weissberg RP, Dymnicki AB i in. The Impact of Enhancing Students’ Social and Emotional Learning: A Meta-Analysis of School-Based Universal Interventions. Child Development. 2011;82(1):405–432. doi:10.1111/j.1467-8624.2010.01564.x. PMID: 21291449.
- Cordier R, Speyer R, Mahoney N i in. Effects of interventions for social anxiety and shyness in school-aged children: A systematic review and meta-analysis. PLOS ONE. 2021;16(7):e0254117. doi:10.1371/journal.pone.0254117. PMID: 34242303.
Artykuł ma charakter edukacyjny i nie zastępuje konsultacji ze specjalistą. Jeśli opisane trudności utrzymują się lub nasilają, warto porozmawiać z psychologiem dziecięcym.