Emocje i zachowanie
Silne reakcje, wybuchy złości, trudności z wyciszeniem i regulacją emocji.
Wsparcie psychologiczne →Psycholog, TUS
Psycholog dziecięcy · Kraków
Najbliższy wolny termin u Katarzyny
Pierwsza konsultacja psychologiczna · 50 min, zwykle bez dziecka · 240 zł
Zwykle bez dziecka, żeby można było swobodnie opowiedzieć o trudnościach. Jeśli specjalista uzna, że dziecko powinno przyjść, poinformuje o tym przed wizytą.
Psycholożka dzieci i młodzieży. Na co dzień rozwija narzędzia do diagnozy psychologicznej i szkoli z nich innych psychologów, a doświadczenie ze szkół zdobywała, prowadząc zajęcia profilaktyczne w klasach I–VIII.
Jestem psycholożką dzieci i młodzieży. Pracuję z dziećmi, nastolatkami i ich rodzicami nad trudnościami emocjonalnymi, społecznymi i rozwojowymi.
Najwięcej czasu spędziłam tam, gdzie dzieci są na co dzień — w klasach i salach warsztatowych. Prowadziłam zajęcia profilaktyczne w klasach I–VIII (o stresie, emocjach i zdrowiu psychicznym), warsztaty dla rodziców i szkolenia o przemocy rówieśniczej dla uczniów i kadry szkolnej. To doświadczenie zmienia perspektywę — widziałam bardzo wiele dzieci w ich naturalnym środowisku, nie tylko w gabinecie.
Częstym powodem zgłoszenia są trudności związane ze szkołą — problemy z koncentracją, organizacją nauki albo narastająca niechęć do chodzenia na lekcje. Zanim postawimy hipotezę dotyczącą przyczyn, sprawdzam, czy wynikają one z problemów z uwagą, emocjami czy z niedopasowania wymagań do możliwości dziecka. W gabinecie idę za dzieckiem — nie przyspieszam i nie naciskam. Rodzicom staram się przekładać to, co widzę, na język codziennych decyzji: co wzmacniać, czego nie forsować i gdzie szukać przyczyny zamiast objawu.
Pracę poddaję regularnej superwizji.
Silne reakcje, wybuchy złości, trudności z wyciszeniem i regulacją emocji.
Wsparcie psychologiczne →Trudności w relacjach, konflikty z rówieśnikami, wycofanie lub problemy w sytuacjach społecznych.
Trening Umiejętności Społecznych (TUS) →Problemy z koncentracją, nauką, motywacją lub funkcjonowaniem w szkole.
Wsparcie w trudnościach szkolnych →Na diagnozę psychologiczną patrzę z nietypowej strony: na co dzień współtworzę narzędzia psychometryczne do badania dzieci i młodzieży i szkolę z nich innych psychologów. Dzięki temu wiem o testach to, czego nie widać w samym wyniku — co dane narzędzie naprawdę mierzy, jakie ma ograniczenia i czego z wyniku nie wolno wyczytać. Rodzicom zawsze tłumaczę, skąd wziął się wynik ich dziecka i jak go czytać, a opinię piszę tak, żeby dawała konkretne zalecenia, nie etykietę.
Drugi filar mojej pracy to szkoła widziana od środka: ponad 1200 godzin zajęć profilaktycznych w klasach I–VIII i warsztaty dla rodziców oraz kadry nauczycielskiej. Widziałam bardzo wiele dzieci w ich naturalnym środowisku, nie tylko w gabinecie — dlatego moje zalecenia uwzględniają realia klasy liczącej dwadzieścioro kilkoro uczniów, a nie tylko warunki idealne. Prowadzę też TUS (trenerka I i II stopnia) oraz warsztaty psychoedukacyjne.
Zwykle tak. Pierwsze spotkanie to rozmowa z rodzicami — czas, żeby spokojnie opowiedzieć, co się dzieje, i wspólnie ustalić dalsze kroki. Jeśli specjalista uzna, że dziecko powinno przyjść, poinformuje o tym przed wizytą.
Konsultacja to jedno spotkanie, po którym wiadomo więcej — omawiamy trudność i ustalamy dalszy krok. Diagnoza to proces: wywiad, badanie dziecka standaryzowanymi narzędziami i pisemna opinia z zaleceniami. Często zaczynamy od konsultacji i dopiero z niej wynika, czy diagnoza jest potrzebna.
Pierwsza konsultacja w Synaptio to zwykle rozmowa z samymi rodzicami, bez dziecka. Można wtedy swobodnie opisać sytuację i zadać pytania, zanim dziecko w ogóle pojawi się w gabinecie.
Na co dzień zajmuję się rozwojem narzędzi psychometrycznych do diagnozy dzieci i młodzieży oraz szkolę z nich innych psychologów. Dzięki temu wiem, co dane narzędzie faktycznie mierzy, jakie ma ograniczenia i czego z wyniku wyczytać nie wolno. Zawsze tłumaczę rodzicom, skąd wziął się wynik i jak go czytać.
Przeprowadziłam ponad 1200 godzin zajęć w klasach I–VIII i wiele warsztatów dla rodziców. Widziałam bardzo dużo dzieci tam, gdzie spędzają większość czasu, a nie tylko w gabinecie. To pomaga urealnić zalecenia — wiem, co da się wdrożyć w klasie liczącej dwadzieścioro kilkoro uczniów, a co zostanie tylko na papierze.
Pierwsze spotkanie ma charakter konsultacji — spokojnie poznajemy sytuację i ustalamy dalsze kroki.